2 Aralık 1989 - Güneş Maksimum Görevi (The Solar Maximum Mission - SMM) uydusu Yer’e döndü.
3 Aralık 1904 - Charles PERRINE, Jüpiter’in uydularından Himalia’yı keşfetti.
3 Aralık 1973 - Pioneer 10, Jüpiter’in yakınından geçen ilk uzay aracı oldu.
4 Aralık 1959 - Little Joe 2 fırlatıldı.
4 Aralık 1965 - Gemini 7 fırlatıldı.
5 Aralık 1974 - Gezegenlerle ilgili uzay aracı Pioneer 11 Jüpiter’in yakınından geçti.
6 Aralık 1958 - Pioneer 3, Yer’e geri dönmeden önce 102,000 km yol kat etti.
7 Aralık 1972 - Son Apollo uçuşu Apollo 17 Ay’a fırlatıldı.
10 Aralık 1974 - Helios 1 Güneş yörünge aracı fırlatıldı.
10 Aralık 1999 - XMM Newton uzay aracı fırlatıldı.
12 Aralık 1961 - İlk amatör radyo uydusu fırlatıldı.
13 Aralık 1967 - Pioneer 8, Yer’in manyetik kuyruğunu ve Güneş’in ona etkisini araştırmak için fırlatıldı.
13 Aralık 2004 - Cassini uzay aracı ikinci Titan yakın uçuşunu gerçekleştirdi.
14 Aralık 1962 - İlk defa başka bir gezegeni inceleyen uzay aracı Mariner 2, Venüs’ün
34762 km yakınından geçti ve Venüs’ü inceledi.
Kaynak: http://er.jsc.nasa.gov/seh/daysDec1.html ]]>
Erboğa A, 11 milyon ışıkyılı uzaklığıyla en yakındaki eliptik dev gökadadır. Güney gökyüzünde üzerinde en çok çalışılan cisimlerden biri olan ve bu gökadanın benzersiz görüntüsü, 1847′de ünlü İngiliz gökbilimci John HERSCHEL’in dikkatinden kaçmamıştır. Herschel, bu güzel ve görkemli görünen donuk tozlu çizgiden dolayı gökadanın merkez bölgesinin rtündüğünü bilemezdi. Bu toz kalıntısı, dev eliptik gökadanın ve ona göre daha küçük, tamamen tozdan oluşan sarmal bir gökadanın kozmik karışımından doğan kalıntıların oluştuğunu düşündürmüştür. İkiyüz ile yediyüz milyon yıl önce, gerçekten de bu gökadanın kendinden daha küçük, sarmal ve gaz zengini bir gökadayı yok ettiğine inanılıyor. Erboğa A’nın çekirdeğinin içerisinde çalkalanan içerik, tetiklenmiş yeni nesil yıldızlara benzemektedir. Çok Büyük Teleskop (Very Large Telescope - VLT)’daki Kızılöte Tayfölçer ve Dizge Kamera (Infrared Spectrometer And Array Camera -ISAAC) ile yapılan önceki gözlemler Erboğa A içerisinde gizlenen çok büyük kütleli bir karadelik olduğunu açığa çıkarmıştır. Bu kütle o kadar büyük ki Güneş’ten 200 milyon kat daha fazladır. Gökadamıza karşı Erboğa A’daki bu çok büyük kütleli karadelik devamlı olarak içerisine düşen madde ile beslenmektedir ve bu da bu gökadayı çok etkin bir dev gökada yapmaktadır. Aslında Erboğa A gökyüzündeki en parlak radyo kaynağıdır bu yüzden “A” ile isimlendirilmiştir. Merkezden gelen yüksek enerji parçacıklı jetler radyo ve X ışını görüntüleriyle de gözlenebilmektedir. Yeni SOFI (ISAAC’in Oğlu - Son of ISAAC) görüntüleri, ESO’nun La Silla Gözlemevi’nin 3.58 metre çaplı NTT ile elde edtikleri veriler gökbilimcilerin bu gibi tamamen toz ile kaplanmış gökadalar hakkında daha keskin görüntüler elde etmesine izin vermektedir. Orijinal görüntüler, yakın kızılöte gözlemlerin üç farklı filtresi (J,H,K) ile elde edilen veriler ile birleştirilince bu yeni teknik, tozun karanlık görüntü etkisini ortadan kaldırıyor ve gökadanın merkezinin temiz görüntüsünü sağlamaktadır.
Toz çizgilerinin arkasında saklanan yıldızlar ve kümeler h lkası var ve bizim görüntülerimiz benzeri görülmemiş görüntüleri sağlamaktadır. Bu yapının ileri analizleri bize bu birleşim işleminin nasıl olduğunda yıldız oluşumunun rolü hakkında önemli ipuçları verecektir. Diğer gökadalarda olası dev gaz bulutlarını yüksek çözünürlükte izlemek için yeni teknik ile gelişimin ilk adımlarıdır ve en etkin yoldur. Dev gaz bulutlarının nasıl yavaş yavaş geliştiğini bilmek, gökadalardaki yıldız biçimlerini anlamamızı sağlar.
Kaynak: Astro Haber / Ege Üniversites Astronomi Topluluğu
Kaynak: http://www.eso.org/public/outreach/press-rel/pr-2009/pr-44-09.html
Birincisinin düzenleneceği bu çalıştayda, Güneş’ten gökadalararası ortama dek manyetik, kinetik ve hidrodinamik süreçler üzerine odaklanılacaktır. Ulusal kapsamda düzenlenecek çalıştayda, astrofiziksel akışkanları modelleyen bilim insanlarının buluşması, birbirlerinin konularından ve problemlerinden haberdar olması ve ortak çalışma olanaklarının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalıştayın her oturumunda ilgili konuya ilişkin çağrılı bildirilerin yanı sıra genel bildirilerle özgün çalışmaların sunulduğu bildirilere ve her oturum sonunda panel tartışmalarına yer verilecektir.Çalıştay, astrofiziksel akışkan ve plazma fiziğine ilgi duyan veya bu alanda kendini geliştirmek isteyen yüksek lisans ve doktora öğrencileri için de iyi bir öğrenim fırsatı olması amaçlanmaktadır. Çalıştaya katılmak isteyenlerin 15 Aralık 2009 Salı gününe kadar başvurularını göndermeleri gerekmektedir.
Detaylı Bilgi: http://astronomy.ege.edu.tr/anasayfa/mhd/Site/Anasayfa.html
]]>16 Ekim 2009 - Satürn, Ay’ın 7 derece kuzeyinde
16 Ekim 2009 - Venüs, Ay’ın 7 derece kuzeyinde
18 Ekim 2009 - Yeniay
21 Ekim 2009 - Orionid (Avcı) göktaşı yağmuru
26 Ekim 2009 - İlkdördün
27 Ekim 2009 - Jüpiter, Ay’ın 3 derece güneyinde
28 Ekim 2009 - Neptün, Ay’ın 3 derece güneyinde
30 Ekim 2009 - Uranüs, Ay’ın 6 derece güneyinde
Kaynak: The Astronomical Almanac, 2009
]]>16 Ekim 1982 - Halley kuyrukluyıldızı yeniden keşfedildi.
18 Ekim 1989 - Jüpiter’i araştırmak için Galileo uzay aracı fırlatıldı.
20 Ekim 1970 - Zond 8 fırlatıldı.
22 Ekim 2136 M. Ö. - Tarihteki ilk Güneş tutulması Çin’de kayıtlara geçti.
22 Ekim 1968 - Apollo 7 başarıyla yeryüzüne indi.
24 Ekim 1851 - Uranüs’ün iki uydusu, Umbriel ve Ariel keşfedildi.
27 Ekim 1961 - Satürn 1 roketi ilk kez fırlatıldı.
28 Ekim 1835 - Fransız gökbilimci Francois ARAGO, Halley kuyrukluyıldızını resmetti.
28 Ekim 1974 - Luna 23 uzay aracı fırlatıldı.
29 Ekim 1961 - Enos isimli şempanze Yer yörüngesinde iki tur attı.
29 Ekim 1989 - Rus uzay mekiği Buran’ın ilk fırlatma denemesi başarısız oldu.
30 Ekim 1985 - Challenger uzay mekiği ile Spacelab fırlatıldı.
30 Ekim 1999 - Los Angeles göktaşı olarak bilinen Mars’tan gelen göktaşı keşfedildi.
Kaynak: http://er.jsc.nasa.gov/seh/daysOct2.html#OCTOBER15 ]]>